donderdag 28 februari 2019

Dansen

Voor Sofie

ik dans dus ik ben
leven is steeds bewegen
dansen geeft kansen

(Vrij naar Herman van Rompuy)

Hij schreef naar aanleiding van een 'Te Gekke Wandeling' deze haiku :

ik stap dus ik ben
leven is steeds bewegen
lopen is hopen



zondag 3 februari 2019

Een Blog

Ik wil het even kwijt:

Bedenksels en verzinsels
bij alledaagse dingen,

Mijn hartslag op het internet
in codetaal van ja en nee,
van niet of wel,
in pulsen nul en één.

Geen waarheid op papier,
geen woorden in de wind,
gewoon geleefd en hier bezonken,
nog even over nagedacht,

Verdwijnt nu stiekem door dat venster,
op drift op golven van draadloos bestaan,
gaat wereldwijd wentelen: bij jouw spoelt het aan,
verstild in de vloedlijn van wifi en web.

Met alle blogs samen, altijd onderweg
Ook even met jou, zing ik mee in koor:

Dit wilden we wel even kwijt!

vrijdag 1 februari 2019

Gedichtendag

Gedichtendag wil de publieke ruimte opvrolijken met poëzie.
Onderstaand pareltje kan je vinden in het middelpunt van het Waasland: de Dries van Sinaai. (Al doen de GPS-coördinaten helemaal niet terzake.)


Geef mij

Geef mij de zomer weer
waarin ik in de wei verloren liep
tussen de madelieven.

Laat mij opnieuw de anemoon ontdekken
alsof ze eerder niet bestond,
enkel door mij te vinden was
tussen de kruiden bij de beek.

Geef mij mijn dorp terug dat stil te geuren lag
naar 't vers gemaaide gras en pas gemolken melk
geef mij de vrienden weer
die bronstig stoeiden in de beemden
een wild en geheimzinnig spel
de droom van zomerlieven.

Geef mij mijn vader weer,
zijn sterke handen op mijn schouder
het stil verbond met hem
die mij het vuur doorgeeft.

Nelly Maes

zondag 30 december 2018

Poezenleed

De poes van de buurvrouw pikkelt op drie poten door de tuin. De zielige aanblik laat zelfs onze eigen poes niet onberoerd: hij heeft duidelijk vrede gesloten met zijn lijdende buurman.
Misschien kan een gedichtje helpen het leed te verzachten, zij het niet voor de poezen, dan toch voor de baasjes.


Poesje, pootje, pijn
gedaan met 't wilde leven
mijn stapjes beven


Foto's van de eerste kennismaking tussen de buren.



woensdag 19 december 2018

2019


OOK VOLGENDE JAAR WILLEN WE SAMEN
BRUGGEN BOUWEN NAAR DE TOEKOMST

woensdag 12 december 2018

Onderweg

Klik op de afbeelding om de link te volgenNooit meer alleen

Verdrijf de eenzaamheid, zoek de samenhorigheid op en koester je in het warme nestgevoel, samen lekker in de file.
Vijfhonderd kilometer, van E40 tot A12, je wil erbij zijn, laat ons niet in de steek, we rekenen op je.
Bekende Vlamingen zijn we, dagelijks op de radio en ook als gasten bij Van Gils, want gladheid, watersnood of treinstaking, niets of niemand houdt ons tegen en wij komen er graag voor uit.
‘Eendracht maakt Macht' : wij houden stand, samen staan we sterk, schouder aan schouder, bumper aan bumper, netjes in de rij, … in de file, … en nooit meer alleen.


Onderweg

Fileleed, ik reed en gleed
de horizon tegemoet,
Opgeslokt door de fijne streep
die met de einder speelt;

En uitgespuwd aan de achterkant,
Herrijst de zon, nooit opgebrand.
Erheen, op witte lijntjes schuiven,
Een paddentrek op wielen, meegaand,
zachtjes zwevend, instinct snuiven,

Van mensen, ingeblikt voor later,
nu nog op weg achter de lokroep,
Die altijd weerom keert, van de troep
op zoek naar een eind voor dit begin.