Boelwerfkraan

 

Schepen in de mist (van de tijd)

De stroom vergeet niet

Hoe hij stromen moet

Lui en loom, rijzen en dalen

De stroom zit vol verhalen

Wat hem soms dromen doet

Van wat hij als getuige zag

Het leven langs zijn oevers

Het werk van alledag

De Zaatman, sterk, bekwaam

De stroom droeg trots zijn schepen

De schepen trots zijn faam

Tonnenmaatse schepen

Met namen gedoopt

Te water gegaan

Ze varen langs ons rijk verleden

Enkel de stroom kent nog hun naam

En een roerloze getuige

De laatste torenkraan

Patrick Verdonck

Meditatie

Ik kijk en luister

Beleef de wereld, omhels...

Alles wat er is

Bertrand Russell, 'The Problems of Philosophy', Oxford University Press, London 1912, p93-94:

The mind which has become accustomed to the freedom and impartiality of philosophic contemplation will preserve something of the same freedom and impartiality in the world of action and emotion. It will view its purposes and desires as parts of the whole, with the absence of insistence that results from seeing them as infinitesimal fragments in a world of which all the rest is unaffected by any one man's deeds. The impartiality which, in contemplation, is the unalloyed desire for truth, is the very same quality of mind which, in action, is justice, and in emotion is that universal love which can be given to all, and not only to those who are judged useful or admirable. Thus contemplation enlarges not only the objects of our thoughts, but also the objects of our actions and our affections: it makes us citizens of the universe, not only of one walled city at war with all the rest. In this citizen-ship of the universe consists man's true freedom, and his liberation from the thraldom of narrow hopes and fears.

Thus, to sum up our discussion of the value of philosophy; Philosophy is to be studied, not for the sake of any definite answers to its questions, since no definite answers can, as a rule, be known to be true, but rather for the sake of the questions themselves; because these questions enlarge our conception of what is possible, enrich our intellectual imagination and diminish the dogmatic assurance which closes the mind against speculation; but above all because, through the greatness of the universe which philosophy contemplates, the mind also is rendered great, and becomes capable of that union with the universe which constitutes its highest good.

Bertrand Russell, 'Problemen der Filosofie', vertaling van Henriët Plantenga en J. de Vries, Boom, Meppel/Amsterdam 1980, p142-143: (eigen cursiveringen)

Een geest die zich de vrijheid en onpartijdigheid van het wijsgerig denken heeft aangewend zal op het gebied van handelingen en gevoelens min of meer een zelfde vrijheid en onpartijdigheid aanhouden. Doelstellingen en begeerten zullen gezien worden als deel van het grote geheel; afstandelijk, want in het besef dat ze slechts een miniem onderdeel zijn van een wereld waarin de daad van één enkel mens nauwelijks iets uitmaakt. Onpartijdigheid, in het denken vertegenwoordigd door een zuiver verlangen naar waarheid, is een geestesgesteldheid die bij het handelen als rechtvaardigheid naar voren komt, en zich in het gevoelsleven uit als de universele liefde die allen toekomt en niet alleen hen die zich als verdienstelijk of bewonderenswaardig onderscheiden hebben. Zo verruimt wijsgerige bespiegeling niet alleen het object van ons denken, maar ook dat van ons handelen en voelen; ze maakt ons tot bewoners van het universum, en niet alleen van een ommuurde stad die met heel de buitenwereld in oorlog is. Want als universeel burger kan de mens waarlijk vrij zijn, en ontkomen aan de slavernij van zijn kleingeestige angsten en verwachtingen.

Wanneer we nu de voorafgaande discussie over het belang van de filosofie kort samenvatten, dient de wijsbegeerte dus niet bestudeerd te worden om op bepaalde vragen een sluitend antwoord te vinden, omdat dergelijke definitieve oplossingen doorgaans niet op waarheid getoetst kunnen worden. Waar het in de filosofie om gaat zijn veeleer de vragen zelf, die ons zicht op wat mogelijk is verbreden, onze intellectuele verbeelding verrijken, en de dogmatische zekerheid die onze geest voor bespiegeling ontoegankelijk maakt relativeren. Maar bovenal zal door wijsgerige beschouwing de grootsheid van het universum zich ook aan ons eigen denken meedelen, zodat ons hoogste doel, een optimale vereniging van geest en universum, binnen ons bereik komt te liggen.

Levenswandel

Voor alle wandelaars en mensen onderweg

LEVENS-WANDEL

 

Leven is bewegen

Stap voor stap, altijd op weg

Je komt jezelf tegen

https://wandel.be/       https://www.wandel.nl/

Heimwee

               Ooit schoof een schip hier traag te water,
               de ziel en 't zweet van 't dorp
               geklonken tot een ranke romp
               van staal en zekerheid,
               vol hoop en zorg voor later.

               Maar eens mooi opgetuigd,
               met vlag en wimpel op haar best gekleed,
               verdween de bruid naar zeven zeeën
               en is langs hier nooit weergekeerd.

               Alleen de Schelde, keer op keer,
               brengt elke vloed
               een stroom vol heimwee mee.

Poëzieweek

De poëzieweek 2024 was voor de bibliotheek van Temse een gelegenheid om zijn collectie poëzie te actualiseren. Enkele tijdloze klassiekers die de gemeente Temse schaamteloos wilde afvoeren, zijn gered, zij worden in de huisbibliotheek bewaard voor het nageslacht:

Stefan HERTMANS : Onder een koperen hemel

Rutger KOPLAND : Geluk is gevaarlijk

Leonard NOLENS : Honing en as

Jotie T'HOOFT : In bossen op eenzame plekken

Emile VERHAEREN : Dorpen van zinsbedrog / Les villages illusoires, vertaald door Stefaan VAN DEN BREMT

Over Leven

BUDDHA, DARWIN en ETIENNE VERMEERSCH

"Het gaat om een ecologieprobleem. Men moet deze aarde als één geheel benaderen, als een eindig systeem, waarin planten, dieren en mensen in een complexe interactie met zonnestraling, lucht, water en andere grondstoffen een samenhang vormen, en waarin storing van één van de componenten drastische gevolgen kan hebben voor het geheel."

Etienne Vermeersch (1934-2019)

Ethicus en filosoof - emeritus UGent

De ogen van de panda, een kwart eeuw later,

Antwerpen/Utrecht, Houtekiet 2010, p.28

Filosoof en ethicus Etienne Vermeersch ziet overbevolking als het grootste mondiale probleem van het moment. Volgens Vermeersch zijn drastische maatregelen geboden. Etienne Vermeersch weet het naar eigen zeggen al zeer lang. Al van toen hij nog jezuïet was, in het gezegende jaar 1953. ‘De aarde is eindig, dat ziet het kleinste kind’, bromt hij nog steeds, meer dan vijftig jaar na datum. In 1988 schreef hij De ogen van de panda, waarin hij het overbevolking-probleem haarfijn analyseerde. ‘Toen ik geboren werd, had de aarde twee miljard bewoners. Dat aantal is ondertussen al verdrievoudigd. Een catastrofale evolutie.’

Etienne Vermeersch

Interview met Jeroen Zuallaert - Knack 25-10-2011

If we do not voluntarily bring population growth under control in the next one or two decades, then nature will do it for us in the most brutal way, whether we like it or not.

Henry Way Kendall (1926-1999)

American particle physicist, Nobel Prize in physics 1990

The human population can no longer be allowed to grow in the same old uncontrolled way. If we do not take charge of our population size, then nature will do it for us.

David Attenborough (born 1926)

Naturalist and Broadcaster

It’s our population growth that underlies just about every single one of the problems that we’ve inflicted on the planet. If there were just a few of us, then the nasty things we do wouldn’t really matter and Mother Nature would take care of it, but there are so many of us.

Valerie Jane Morris-Goodall (born 1934)

Primatologist and Conservationist

Het gaat ons niet lukken! – over radicale acceptatie

Het door iedereen zo gehoopte ‘kantelpunt’ dat de klimaatcrisis moet afwenden, is duidelijk nog niet bereikt. Het gros van de mensen loopt nog steeds rond met de conditionering van veertig jaar neoliberalisme: grenzeloos je eigen materiële geluk nastreven. De moed zou je ervan in de schoenen zakken: hoe gaan we zo het klimaat redden?

Eigenlijk geloof ik het al lang niet meer: het verhaal dat het klimaat nog ‘te redden’ valt. We kunnen zoveel zonnepanelen plaatsen als we willen, vleestaksen instellen en Tesla’s kopen – maar zolang een meerderheid van de mensen in rijke landen niet fundamenteel anders in het leven gaat staan is het allemaal zinloos. De hele manier waarop we onze samenleving hebben ingericht, werkt verandering actief tegen. 

Wat mij betreft is het redden van onze huidige maatschappij dus een gepasseerd station. En ik ben daar niet de enige in. “The Great Unraveling”, zoals boeddhistisch leraar en klimaatactivist Joanny Macy het ineenstorten van onze westerse bescha-ving noemt, is al lang en breed begonnen. En inmiddels is ze ook niet meer te stoppen. We moeten dieper leren kijken dan de verhitte, gepolariseerde strijd op het internet. “Business as usual” (zo noemt Macy het verhaal van de kapitalistische groeieconomie) is niet meer houdbaar, ook al doet iedereen alsof dit wel zo is. Niets gaat ons nog behoeden van de afbrokkeling van onze samenleving, en het verdwijnen van zoveel zaken die ons dierbaar zijn.

Als boeddhisten kunnen we een belangrijke rol spelen bij deze radicale acceptatie. We hebben het voorrecht gehad om in dit leven in aanraking te komen met een waardevolle traditie die ons kan helpen om dit proces zonder paniek en vol bewustzijn te beleven. Het boeddhisme faciliteert allereerst een levenshouding waarmee we kunnen accepteren dat dingen altijd veranderen. Een goed begin: we kunnen bijvoorbeeld leren zien dat beschavingen altijd opkomen, bloeien en vergaan en dat het ineenstorten van onze wereld altijd al onvermijdelijk was.

Heeft het boeddhisme een oplossing voor de catastrofe die ons te wachten staat? Nee. ‘Oplossingen’ heb je voor problemen, zoals de wifirouter die niet goed werkt. Voor deze ramp is geen oplossing – het denken in oplossingen maakt deel uit van het probleem. Als we de catastrofe zonder spirituele gronding te lijf gaan dan krijg je waanzinnige dingen als een stikstofcrisis, waarin alle partijen zich angstvallig vastklampen aan cijfertjes en technologische innovatie. Terwijl iedereen die met een holistische blik naar de kwestie kijkt, ziet dat een teveel aan stikstof niet de oorzaak van het probleem is, maar het gevolg van decennialange uitbuiting van de wereld. Alle ophef leidt alleen maar af van wat in eerste plaats belangrijk is: het bewust en lichamelijk leren beleven van het bestaan in al haar wonderlijke grilligheid. En door die ervaring leren wat onze plek in die wereld is.

René van der Stok,

Auteur en Buhddist in : https://bodhitv.nl/

We zijn met 7,5 miljard mensen op aarde en aardig op weg naar 9 of zelfs 10 miljard. Dirk Draulans schetst aan de hand van de evolutieprincipes van Charles Darwin hoe het zo ver is kunnen komen. Hij schetst ook de nefaste invloed van onze aanwezigheid op het andere leven op aarde. In het kielzog van Charles Darwin reisde hij de wereld rond, waarbij hij voortdurend geconfronteerd werd met de zware ecologische voetafdruk van de mens. De vergelijking van zijn ervaringen met wat Charles Darwin zag, was soms hallucinant. De overgang naar een duurzame maatschappij zal niet gemakkelijk zijn. ‘Drummen Op Aarde’ is een ontnuchterend verhaal over minder kinderen krijgen, weerstand tegen verandering en de moeizame strijd voor een aanvaardbaar omgaan met de hulpbronnen van de aarde die we nodig hebben. Met als slot een analyse van de prangende vraag of we nog optimistisch kunnen zijn over een goede afloop.

Dirk Draulans

"Drummen op Aarde" in : https://www.dirkdraulans.be/

European Alliance for Sustainable Population (eurASP) - Minder Mensen

Europa 2023

 

"De notie van Europa is een complex en zeer gelaagd begrip. Dit begrip tracht ik te ontleden in zijn verschillende lagen.

            1. Allereerst is er het idee van Europa. Europa kan bekeken worden vanuit verschillende perspectieven of raamwerken. Met andere woorden: we kunnen met verschillende brillen naar Europa kijken. Deze raamwerken worden voornamelijk in het Westen gezien als gegeven. Aan de hand van Wittgenstein wordt duidelijk dat deze kaders begrepen moeten worden in termen van familiegelijkenissen.

            2. Vervolgens kan Hannah Arendt met haar notie van publieke ruimte en realiteit aantonen dat Europa als idee kan transformeren tot realiteit door erover te spreken in de publieke sfeer. De verschillende raamwerken worden zo (letterlijk) bij elkaar gebracht, waardoor een algemeen verstaan van Europa gecreëerd wordt.

            3. Vanuit deze realiteit kan Europa verder gematerialiseerd worden zoals we dat zien in instituties zoals de Europese Unie, wetten en grenzen.

            4. Vanuit het idee, de realiteit en de materialisatie kan er gekeken worden naar zoiets als identiteit. Maat wat betekent de Europese identiteit? Geconstitueerd vanuit de raamwerken is het mogelijk ons te identificeren met zoiets als ‘Europa’. Chantal Mouffe en Ernest Laclau tonen ons dat deze identiteit echter een dynamisch, plastisch begrip is dat steeds verandert door middel van conflict en antagonismen. Bijgevolg moet de Europese identiteit open, zelfbewust en kritisch blijven. Het is een identiteit die zowel intern als extern geconstrueerd wordt: het is pas wanneer het zich kan afzetten tegen iets anders, dat een identiteit kan ontstaan. Dit heeft als gevolg dat de Europese identiteit het gevolg is van een bepaalde hegemonie die altijd open moet blijven staan voor dissensus en tegenstemmen.

Wat tenslotte al deze begrippen – idee, realiteit, materialiteit, identiteit – bij elkaar en staande houdt is het geloof. Want zonder geloof in Europa, zakt de gehele structuur in elkaar."

Annelies Verbeeck

"De Echtheid van Europa - Een Europese fictie of een waargebeurd verhaal?"

examenpaper voor het vak 'philosophical sources of European identity', Universiteit Antwerpen 2023, p20-21 "Conclusie"
(cursiveringen, vetjes en lay-out zijn van Tadorna)

Poes Piraat

POES PIRAAT OP UITKIJK IN HET KRAAIENNEST

(DE KRAAIEN WAREN WIJSELIJK GAAN VLIEGEN) 

Benzine

MORGAN DRIEWIELER

tweecilinder in V benzinemotor vooraan

VOLKSWAGEN KEVER - HEMELSBLAUW

viercilinder boxer benzinemotor achterin

Op Stoapel

TEMSE - 5 november 2022
Aan het startpunt van het fonkelnieuwe Boelwerfparcours, op de site de Zaat, herdacht Erfgoedvereniging Op Stoapel de overleden scheepsbouwers.

Er werd een bloemenkrans neergelegd en een minuut stilte in acht genomen ter nagedachtenis aan alle overleden scheepsbouwers waar ook ter wereld.

WERKMAKKERS

Als de Zaat blaast, wordt de werker wakker

die nagels moeten heet, die kiel gelegd

laat ratelen die hamers, oorverdovend

wekt een schreeuw de werf tot leven.

Als de Zaat blaast, zwelt de ziel van ’t dorp

waait weelde door de straten en

drijft De Welvaart staalhard op het water.

De Zaat blaast… haar laatste adem uit

een zwarte wolk kwaadaardig stof

en bijtend zure dampen.

De laatste man, een oude kraan

in ademnood amechtig op de dijk

vertellen nog ‘t verhaal

van makkers die verdwenen.

Scheldebrug

MET EEN DUWTJE IN DE RUG

KOM IK DOOR DE SCHELDEBRUG

HET KOPPELVERBAND PLANEET-KOMEET

ENI: 1823244 Naam: PLANETE Type: Spits MMSI: 226001560 Roepnaam: FM5657 Vlag: France [FR] Lengte x Breedte: 39 x 5 m

ENI: 1822405 Naam: COMETE Type: Spits MMSI: 226001550 Roepnaam: FM5097 Vlag: France [FR] Lengte x Breedte: 38 x 5 m

Zwerfkat

Ik jaag op mijn staart

Die valse zwarte kronkel

Blijft mij belagen

Poes Aapje

(2006 - 14/7/2022)

Aapje aangewaaid

Kwam over ’t muurtje kijken

Speelde met mensen

Aapje was zoals het baasje, nieuwsgierig naar de wereld en altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen. Na 8 jaar van omzwermingen in stad en platteland heeft hij 8 jaar rustig genoten van een luxe-poezenleven in familiekring met huis, tuin en constant gezelschap. 

Hij heeft zijn laatste plaats gevonden tussen de eiken en notelaars van zijn geliefde speeltuin.

Hoevetjes

witgekalkt en tijdloos

hoevetjes langs Vlaamse wegen

lijnen vlak het landschap uit 

zij luisteren en fluisteren

onhoorbaar stil

horizon-taal

Haiku 2021

Prikje komt er aan

een nieuw verhaal, wij samen
willen er voor gaan.

Het Veer

DE VEERMAN

HEEN en WEER                De veerman vecht met strakke riemen tegen de stroom, tegen de tijd verbijt een grijns van pijn met riet tussen zijn tanden vervloekt die eeuwigheid. De overkant is net als hier een oever aan het water waar ook de waarheid onderweg verdronken werd voor later.  foto: Hugo Peregrinus

DE DICHTER 

Eb
Rimpels van de tijd
Een zucht van eeuwigheid drijft
Oeverloos voorbij

Vloed
Regen, wind en maan,
De polsslag van het leven
Doet dijken beven

Schelde
Altijd onderweg
Verglijdt de stroom seizoenen
Traag en tussenin

l : 51° 06 ' 7 N  (latitude) 

g : 004° 09' 7 E  (longitude)

LE PASSEUR D'EAU

Le passeur d'eau, les mains aux rames,
A contre flot, depuis longtemps,
Luttait, un roseau vert entre les dents.

Mais celle hélas! Qui le hélait
Au delà des vagues, là-bas,
Toujours plus loin, par au delà des vagues,
Parmi les brumes reculait.

Les fenêtres, avec leurs yeux,
Et le cadran des tours, sur le rivage
Le regardaient peiner et s'acharner
De tout son corps ployé en deux
Sur les vagues sauvages.

Une rame soudain cassa
Que le courant chassa,
A flots rapides, vers la mer.

Celle là-bas qui le hélait
Dans les brumes et dans le vent, semblait
Tordre plus follement les bras,
Vers celui qui n'approchait pas.

Le passeur d'eau, avec la rame survivante,
Se prit à travailler si fort
Que tout son corps craqua d'efforts
Et que son coeur trembla de fièvre et d'épouvante.

D'un coup brusque, le gouvernail cassa
Et le courant chassa
Ce haillon morne, vers la mer.

Les fenêtres, sur le rivage,
Comme des yeux grands et fiévreux
Et les cadrans des tours, ces veuves
Droites, de mille en mille, au bord des fleuves,
Suivaient, obstinément,
Cet homme fou, en son entêtement
A prolonger son fol voyage.

Celle là-bas qui le hélait,
Dans les brumes, hurlait, hurlait,
La tête effrayamment tendue
Vers l'inconnu de l'étendue.

Le passeur d'eau, comme quelqu'un d'airain,
Planté dans la tempête blême
Avec l'unique rame, entre ses mains,
Battait les flots, mordait les flots quand même.
Ses vieux regards d'illuminé
Fouillaient l'espace halluciné
D'où lui venait toujours la voix
Lamentable, sous les cieux froids.

La rame dernière cassa,
Que le courant chassa
Comme une paille, vers la mer.

Le passeur d'eau, les bras tombants,
S'affaissa morne sur son banc,
Les reins rompus de vains efforts,
Un choc heurta sa barque à la dérive,
Il regarda, derrière lui, la rive :
Il n'avait pas quitté le bord.

Les fenêtres et les cadrans,
Avec des yeux fixes et grands
Constatèrent la fin de son ardeur ;
Mais le tenace et vieux passeur
Garda quand même encore, pour Dieu sait quand,
Le roseau vert entre ses dents.

Emile Verhaeren -- https://emileverhaeren.be/nl/

Poëzieroute

TEMSE – HET LOKAAL BESTUUR ORGANISEERDE VOOR DE VIJFDE KEER DE POËZIEWEDSTRIJD ‘DICHTER BIJ DE DIJK’.

Geniet al fietsend of wandelend van 15 prachtige gedichten langs het mooie dijktraject van Elversele via Tielrode en Temse naar Steendorp (start Mirabrug Elversele of Lepelstraat Steendorp).

De gedichten werden geselecteerd uit de inzendingen voor de poëziewedstrijd Dichter bij de dijk die in 2020 georganiseerd werd door het Lokaal Bestuur i.s.m. Davidsfonds Temse, Amedee Verbruggenkring, Heemkundige Kring Braem vzw, de Cultuurdienst en Bibliotheek.

Uit 65 inzendingen werden 15 gedichten geselecteerd door de jury, bestaande uit Luc Peleman (HK Braem), Geert Vandersickel (Amedee Verbruggenkring), Frits Werkers (Davidsfonds Temse), bibliothecaris Jeroen De Lathouwer en schepen Lieve Truyman.

Naast de poëzieroute langs de dijk, kan je de gedichten ook vinden in de Bib (1ste verdieping).

Een routeplannetje is te verkrijgen op de Cultuurdienst, in de Bibliotheek of in het Toeristisch Infokantoor. 

De volledige poëziebundel met alle inzendingen vind je hier.

LANGS DE DIJK  ontwakende ochtend  deelt z’n rust  met het langzaam op gang komende stille, genietend van het prille ontluiken van een volgende dag langzaam op zoek naar overleven streelt ochtenddauw rustig sluimerend zachtjes het rag, in een roes van geuren palet van kleuren begint 't stilleven telkens weer, opnieuw te gebeuren.    Diane Barber

NAAR BUITEN    Even later               sta ik stil aan het water Wereldvreemde winterzon  rosse gloed rauwe bomen Zwangere lucht In de verte versterft  gesnater Zie de mens even stil aan het levende water     Tony van der Zand

1946 - 2020

Corona-virus

LECTUUR IN TIJDEN VAN QUARANTAINE :

In de romans van Nobelprijswinnaar Albert Camus wordt het absurde van de twintigste-eeuwse samenleving afgezet tegen een persoonlijke moraal van vriendschap en menselijkheid. Een of meer personages worden steevast door de loop van gebeurtenissen, nooit uit eigen vrije wil, schuldig aan een misdaad.

De pest is een kroniek van een stad in de greep van een dodelijke ziekte. In de kuststad Oran breekt plots en onverwacht de pest uit. De slachtoffers sterven een snelle en vreselijke dood, en als gevolg van de quarantaine worden de andere inwoners geplaagd door gevoelens van angst en claustrofobie. Elke persoon reageert verschillend op de dodelijke ziekte: sommigen leggen zich neer bij hun lot, anderen zoeken schuld en wraak. En een paar, onder wie de antiheld dokter Rieux, proberen kost wat kost de terreur te weerstaan. De pest is een meeslepende vertelling over moed en vastberadenheid en de broosheid van het menselijk bestaan. 
Albert Camus (Mondovi, Frans-Algerije, 7 november 1913 – Villeblevin, 4 januari 1960) was een Frans filosoof, journalist en schrijver van romans, essays en toneelstukken. Hij ontving in 1957 de Nobelprijs voor de Literatuur. Camus wordt vaak naast Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir als een van de leidende figuren van het existentialisme beschouwd, maar hij weigerde het label 'existentialisme' pertinent. Zijn denken verschilt van dat van Sartre waar het de aard van het bestaan betreft: bij Camus staat het lichamelijke centraal, waar Sartre zich meer op het intellectuele bestaan toelegde.

( bronnen: https://www.wikipedia.org/  en  https://www.langzullenwelezen.be/ )

2020

BESTE WENSEN VOOR HET NIEUWE JAAR

01 01 2020

Wonen

GEWOON WONEN

IN ALLE EENVOUD

1 DEUR

2 VENSTERS

SOMS EEN POORT