EFEMERIDE
Het lange trage licht uit
lage luchten
omsluiert els en
wilg met
grijze
nevelslierten.
Het kloppende hart
van de zee
stuwt vruchtbaar
zijn vloed
tussen dijken en
oevers,
over schorren en
slikken en
bij drempels van
dorpen.
Rijen populieren,
onverstoorbaar
overeind,
fluisteren zacht een
afscheid naar het
wuivende riet.
In een laatste rode
gloed
versmelten land en
licht tot
donkere
poldergrond.
|
EPHEMERIDES
La basse lumière
Longue et lente,
Voile saules et aulnes D’opaques guirlandes. La mer trop lointaine Fait vibrer son coeur Dans les veines des rivières. Le flot de ses fruits Féconde les berges, Embrasse les digues, Pour enfin s’arrêter Aux villages bercés. Les feuillages frissonnants Des peupliers bien dressés Dans le ciel, alignés, Murmurent un adieu Aux roseaux en hommage. Un dernier éclat Du soleil, rouge-fondant Avale la boue et Le bois flamboyant. |
Tadorna
Poëzie in Woord en Beeld
woensdag 15 april 2026
Efemeride
zondag 12 april 2026
's Morgens
's Morgens bloeit de zee
Stralend open in de dag
De zon zalft mijn ziel
|
donderdag 9 april 2026
Zin - Zen - Zijn
Denken Wijsgeer zoekt de weg Naar waarheid en het leven Hij denkt: nog even Zen Leven is lijden Langs het pad van verlichting
Komt de verlossing Meditatie Ik kijk en luister Beleef de wereld, omhels... Alles wat er is Dit is hier, nu, zo Bedek het met je denken en blijf hier, nu, zo |
Yin en Yang Desalniettemin Zo dacht zij over 't leven
Vind ik toch geen zin Boeddha Stil onder een boom Verlicht de rust, hier en nu De pijn van het zijn Nirwana Rimpels op de ruis Van verre sterrenstelsels Daarin kom ik thuis Reset Dit zien en horen Wordt kijken en luisteren Verlicht ontwaken |
zondag 5 april 2026
Stadswandeling
STADSGEZICHT
Pleinen vol mystiek
Pleinen vol mystiek
De stad heeft veel gezichten
Leeft met lichaamstaal
STADSWANDELING
Ik kom nog wel eens meer
Op die verlaten plaatsen
Waar ik ooit heb geleefd
In goed gezelschap,
Ik neem altijd mezelf mee.
De oude stad, verstilde pleinen
Langs kaden en het water
Dwaalt vaag verleden
En schemer door de straten.
Op die verlaten plaatsen
Waar ik ooit heb geleefd
In goed gezelschap,
Ik neem altijd mezelf mee.
De oude stad, verstilde pleinen
Langs kaden en het water
Dwaalt vaag verleden
En schemer door de straten.
De gevels zijn van steen
Met wallen onder d’ ogen
Hun stemmen sterven uit
Alleen de weemoed kom ik tegen
Met wallen onder d’ ogen
Hun stemmen sterven uit
Alleen de weemoed kom ik tegen
Die klampt mij aan,
wijkt niet meer van mijn zij
Verveelt mij met een oud verhaal
Dat stilaan uitgerafeld, schichtig
Wortel schiet tussen de tegels.
Daken lekken nostalgie
Met onkruid in de goten,
Een hart ooit uitgestort
Kleeft nu als kauwgom, taai
Weerbarstig aan de stoepen.
De waarheid is niet waterdicht
Herinnering: verzinsel
Bewoners van de buurt
Gebleekt en grijs,
Verweerde hersenschimmen.
donderdag 2 april 2026
maandag 28 april 2025
Technology
BRUNO LATOUR on TECHNOLOGY and CLIMATE CHANGE
The French philosopher Bruno Latour is one of the most influential thinkers in the philosophy of technology and science studies.
Latour fundamentally changed how we think about technology—not as passive tools or applied science, but as active participants in shaping society.
Through his development of Actor-Network Theory (ANT), Latour argued that nonhumans—machines, devices, algorithms—have agency and must be considered as co-actors in the networks that produce knowledge, power, and action.
In works like We Have Never Been Modern (1990) and Aramis (1993), Latour explored how technologies are never neutral: they are socially negotiated, materially embedded, and politically charged. He challenged us to rethink the boundaries between nature and society, humans and artifacts.
In his later life, Latour turned his attention increasingly toward the ecological crisis, arguing that climate change is not only a scientific or political issue but a profound transformation of our shared world. In books like Facing Gaia (2015) and Down to Earth (2018), he called for new ways of thinking about territory, responsibility, and coexistence in a time of planetary upheaval.
Latour fundamentally changed how we think about technology—not as passive tools or applied science, but as active participants in shaping society.
Through his development of Actor-Network Theory (ANT), Latour argued that nonhumans—machines, devices, algorithms—have agency and must be considered as co-actors in the networks that produce knowledge, power, and action.
In works like We Have Never Been Modern (1990) and Aramis (1993), Latour explored how technologies are never neutral: they are socially negotiated, materially embedded, and politically charged. He challenged us to rethink the boundaries between nature and society, humans and artifacts.
In his later life, Latour turned his attention increasingly toward the ecological crisis, arguing that climate change is not only a scientific or political issue but a profound transformation of our shared world. In books like Facing Gaia (2015) and Down to Earth (2018), he called for new ways of thinking about territory, responsibility, and coexistence in a time of planetary upheaval.
vrijdag 25 april 2025
Wortels
De helft van een boom
Blijft voor het oog verborgen
Woekert ondergronds
You will never see
The other half of a tree
Growing underground
Abonneren op:
Posts (Atom)




