Boelwerfkraan

 

Schepen in de mist (van de tijd)

De stroom vergeet niet

Hoe hij stromen moet

Lui en loom, rijzen en dalen

De stroom zit vol verhalen

Wat hem soms dromen doet

Van wat hij als getuige zag

Het leven langs zijn oevers

Het werk van alledag

De Zaatman, sterk, bekwaam

De stroom droeg trots zijn schepen

De schepen trots zijn faam

Tonnenmaatse schepen

Met namen gedoopt

Te water gegaan

Ze varen langs ons rijk verleden

Enkel de stroom kent nog hun naam

En een roerloze getuige

De laatste torenkraan

Patrick Verdonck

Zin - Zen - Zijn

Denken Wijsgeer zoekt de weg Naar waarheid en het leven Hij denkt: nog even Zen Leven is lijden Langs het pad van verlichting Komt de verlossing Meditatie Ik kijk en luister Beleef de wereld, omhels... Alles wat er is Mantra Dit is hier, nu, zo Bedek het met je denken en blijf hier, nu, zo	Yin en Yang Desalniettemin Zo dacht zij over 't leven Vind ik toch geen zin Boeddha Stil onder een boom Verlicht de rust, hier en nu De pijn van het zijn Nirwana Rimpels op de ruis Van verre sterrenstelsels Daarin kom ik thuis Reset Dit zien en horen Wordt kijken en luisteren Verlicht ontwaken

Bomen in mijn tuin Vertakt in het verleden Grijpen naar de tijd

我花園裡的樹 分支到過去 抓緊時間

 

foto: ©2024-Marleen Van Hove-All Rights Reserved

https://marleenvanhove.com/

haiku: ©Eric van Britsom en Google Translate

https://tadorna.jouwweb.nl/

Efemeride

EFEMERIDE Het lange trage licht uit lage luchten omsluiert els en wilg met grijze nevelslierten. Het kloppende hart van de zee stuwt vruchtbaar zijn vloed tussen dijken en oevers, over schorren en slikken en bij drempels van dorpen. Rijen populieren, onverstoorbaar overeind, fluisteren zacht een afscheid naar het wuivende riet. In een laatste rode gloed versmelten land en licht tot donkere poldergrond.

EPHEMERIDES La basse lumière Longue et lente, Voile saules et aulnes D’opaques guirlandes. La mer trop lointaine Fait vibrer son coeur Dans les veines des rivières. Le flot de ses fruits Féconde les berges, Embrasse les digues, Pour enfin s’arrêter Aux villages bercés. Les feuillages frissonnants Des peupliers bien dressés Dans le ciel, alignés, Murmurent un adieu Aux roseaux en hommage. Un dernier éclat Du soleil, rouge-fondant Avale la boue et Le bois flamboyant.

's Morgens

's Morgens bloeit de zee Stralend open in de dag De zon zalft mijn ziel

Stadswandeling

STADSGEZICHT

Pleinen vol mystiek

De stad heeft veel gezichten

Leeft met lichaamstaal

STADSWANDELING

Ik kom nog wel eens meer
Op die verlaten plaatsen
Waar ik ooit heb geleefd
In goed gezelschap,
Ik neem altijd mezelf mee.

De oude stad, verstilde pleinen
Langs kaden en het water
Dwaalt vaag verleden
En schemer door de straten.

De gevels zijn van steen
Met wallen onder d’ ogen
Hun stemmen sterven uit
Alleen de weemoed kom ik tegen

Die klampt mij aan,
wijkt niet meer van mijn zij
Verveelt mij met een oud verhaal
Dat stilaan uitgerafeld, schichtig
Wortel schiet tussen de tegels.

Daken lekken nostalgie
Met onkruid in de goten,
Een hart ooit uitgestort
Kleeft nu als kauwgom, taai
Weerbarstig aan de stoepen.

De waarheid is niet waterdicht
Herinnering: verzinsel
Bewoners van de buurt
Gebleekt en grijs,
Verweerde hersenschimmen.

Wiskunde

Pi - Haiku

Pi, dit eigenwijs

Wonder van de wiskunde

Maakt de cirkel rond

De totale omtrek O van een cirkel, de lengte van de kromme, is:

O = 2π x r = π x d,

met pi, geschreven als π, een wiskundige constante,

r de straal van de cirkel en

d de diameter.

Technology

BRUNO LATOUR on TECHNOLOGY and CLIMATE CHANGE

The French philosopher Bruno Latour is one of the most influential thinkers in the philosophy of technology and science studies.
Latour fundamentally changed how we think about technology—not as passive tools or applied science, but as active participants in shaping society.

Through his development of Actor-Network Theory (ANT), Latour argued that nonhumans—machines, devices, algorithms—have agency and must be considered as co-actors in the networks that produce knowledge, power, and action.

In works like We Have Never Been Modern (1990) and Aramis (1993), Latour explored how technologies are never neutral: they are socially negotiated, materially embedded, and politically charged. He challenged us to rethink the boundaries between nature and society, humans and artifacts.

In his later life, Latour turned his attention increasingly toward the ecological crisis, arguing that climate change is not only a scientific or political issue but a profound transformation of our shared world. In books like Facing Gaia (2015) and Down to Earth (2018), he called for new ways of thinking about territory, responsibility, and coexistence in a time of planetary upheaval.

Maastricht University - Society for the History of the Philosophy of Technology